 |
Yıllarca
sürmüş derin uykudan uyanan "yedi uyurlar" gibi uyandı uykusundan.
Uyandı ama kalkmadı yatağından. Severdi yatakta keyif yapmasını. Annesi gelip
başını okşayıp "hadi kızım geç kaldın" demeyene kadar çıkmazdı
yatağından. Lakin yoktu annesi bugün.
Babası, abisi yada başka biri. Hiç kimse yoktu. Bunun keyfini mi çıkarsa yoksa üzülse mi bilemedi. Kendi bilmezliğine sarılıp tekrar uykuya dalmaya
çalıştı. Bilmezliği çok soğuktu yapamadı.
Gidilmesi gereken bir okul vardı. Kalktı
yatağından. Kocaman gözlüklerini taktı gözüne. Soğuktu her yer. Üşüdü. Saate
baktı. Geç kalmamıştı. Kahvaltı yapmayı sevmezdi. Karışacak kimse olmadığından
sevmediği şeyi yapmadı. Düşündü, bugün okula gitmesem ne olur diye. On yaşındaki
bir çocuk için fazla düşünüyordu. Fazla düşünen beyin okul gitmediği zaman ne
olacağını da düşündü bir anda. Korktu. Mavi önlüklerini giydi. Bembeyaz dantel
işlemeli yakasını taktı. Okul yolu uzundu. Yakansının düğmesini vurur vurmaz bu
geldi aklına. Dertlendi. Her gittiği yolun birde dönüşü vardı çünkü. Okuldan
çıkıp evine koşarak giden çocuklara özenirdi hep. Okuldan çıkar arkadaşlarıyla
koşar, bir süre sonra yavaşlardı otobüse binmek için. Emindi yaşı kaç
olursa olsun otobüsleri sevmeyeceğine. Beklide yürüyerek gidemediği için hiç
okula otobüsleri sevmediği kadar yürümeyi sevecekti. Çantasını hazırladı. Çok
iri bir çocuk değildi. Zayıftı fakat cılızda sayılmazdı. O kocaman çanta ağır
gelmezdi hiç ona. Çantasındaki kitap ,defterleri kontrolü bitmiştiki gözü hafif
buğulu camlarının arkasında ki bisikletine takıldı. Okula gitmek bir kat daha
zorlaştı ona. Bir an önce bisikletine binmek istedi. Hava soğuktu ama olsun.
Yün eldivenleri vardı sıcacık tutan. Sonra düşündü bir an önce okula gidip
gelmeliydi ki bisikletine binebilsin. Çantasını aldı, montunu giydi,
anahtarları aldı, toplanmamış kahvaltı masasına son bir bakış attı. Çıktı evden, kapıyı kilitledi ve büyüdü 29 yaşına geldi. Ilık bir rüzgar esti. Yalnızlığını
alıp götüren. Hava ısındı sonbahar oldu. Müstakil evin yerini koskoca bloklar
bisikletinin yerini ise arabası aldı. Her şey değişti. Gitmesi gereken yer
dahil. Bekleyeninin olduğu bir
yere gidiyordu artık. Ömrünün geri kalanını geçireceği yere… koş artık
istediğin kadar koş. Saat sekizde gerçekten ilk öpüldüğün yere koş…
